....Το σπίτι σαν το καλοκοιτάξεις μέσα από τις παλιές κορνίζες
ξυπνά με τα πατήματα της μητέρας στα σκαλοπάτια
το χέρι που φτιάνει τα σκεπάσματα ή διορθώνει την κουνουπιέρα
τα χείλια που σβήνουν τη φλόγα του κεριού.
Κι όλα τούτα είναι παλιές ιστορίες που δεν ενδιαφέρουν πιά κανέναν
δέσαμε την καρδιά μας και μεγαλώσαμε.
Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ
Τι νοσταλγια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχ,και να γυρναγαν εκεινα τα χρονια πισω....