και τα χερια σου γγιζοντας μεδουσες πανω στο νερο
τα ματια σου ξεσκεπασμενα ξαφνικα τα πρωτα
ματια του κοσμου κι οι θαλασσινες σπηλιες
ποδια γυμνα στο χωμα
μενει ακομα ο ξανθος μαρμαρωμενος εφηβος το καλοκαιρι
λιγο αλατι που στεγνωσε στη γουβα ενος βραχου
λιγες βελονες πευκου υστερα απ τη βροχη
σκορπιες και κοκκινες σα χαλασμενα διχτυα
σεφερης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου