τα κίτρινα λουλούδια

                                            
                                    ,,,Ἐκεῖ τὸ ξύλινο τραπέζι μὲ τὰ κίτρινα λουλούδια,,,

                                                                      ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα

                                                      ...  Για το δικό σου το χατίρι
                                                      ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
                                                      βαθύ γαρούφαλο ακρωτήρι.

                                                               Οδυσσέας Ελύτης

eterno

                                               tra un fiore colto e l'altro donato
                                               l'inesprimibile nulla
                                                                               G.Ungaretti

Χειμώνιασε...

                                   .....και ήταν καιρός για λίγη παρέα με τον Τσαρούχη.

Κάποτε στη Χαουάρα...

                                    ....σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν
                                    και τάκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό,
                                    με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά....

                                                          Κ.Π.Καβάφης

Remember

            

                                              For Jason

Christel

Καλοκαίρι 2012μ.Χ.

Heike

Wolfgang

Κύματα

Ἡ θάλασσα 

Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
μπαίνεις καὶ δὲν ξέρεις ἂν θὰ βγεῖς.
Πόσοι δὲν ἔφαγαν τὰ νιάτα τους –
μοιραῖες βουτιές, θανατερὲς καταδύσεις,
γράμπες, πηγάδια, βράχια ἀθέατα,
ρουφῆχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.
Ἀλίμονο ἂν κόψουμε τὰ μπάνια
Μόνο καὶ μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
Ἀλίμονο ἂν προδώσουμε τὴ θάλασσα
Γιατὶ ἔχει τρόπους νὰ μᾶς καταπίνει.
Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
χίλιοι τὴ χαίρονται – ἕνας τὴν πληρώνει. 

Nτίνος Xριστιανόπουλος

repainting Marcella

άνοιξη 2012 μ.Χ.

ΑΝΟΙΞΗ Μ.Χ.

Πάλι με την άνοιξη
φόρεσε χρώματα ανοιχτά
και με περπάτημα αλαφρύ
πάλι με την άνοιξη
πάλι το καλοκαίρι
χαμογελούσε.

Μέσα στους φρέσκους ροδαμούς
στήθος γυμνό ώς τις φλέβες
πέρα απ'τη νύχτα τη στεγνή
πέρα απ'τους άσπρους γέροντες
που συζητούσαν σιγανά
τι θά'τανε καλύτερο
να παραδώσουν τα κλειδιά
ή να τραβήξουν το σκοινί
ν'αφήσουν άδεια σώματα
κει που οι ψυχές δεν άντεχαν
εκεί που ο νούς δεν πρόφταινε
και λύγιζαν τα γόνατα.

Με τους καινούργιους ροδαμούς
οι γέροντες αστόχησαν
κι όλα τα παραδώσανε
αγγόνια και δισέγγονα
και τα χωράφια τα βαθιά
και τα βουνά τα πράσινα
και την αγάπη και το βιός
τη σπλάχνιση και τη σκεπή
και ποταμούς και θάλασσα,
και φύγαν σαν αγάλματα
κι άφησαν πίσω τους σιγή
που δεν την έκοψε σπαθί
που δεν την πήρε καλπασμός
μήτε η φωνή των άγουρων,
κι ήρθε η μεγάλη μοναξιά
κι ήρθε η μεγάλη στέρηση
μαζί μ'αυτή την άνοιξη
και κάθισε κι απλώθηκε
ωσάν την πάχνη της αυλής
και πιάστη απ'τ'αψηλά κλαδιά
μέσ'απ'τα δέντρα γλίστρησε
και την ψυχή μας τύλιξε.
........................................................
.............

16 Μαρτ.'39
Σεφέρης

ΑΝΟΙΞΗ Μ.Χ.

                                                .........................................
                                               ..........................................
                                               Κι είδα το στήθος της γυμνό
                                               τη μέση και το γόνατο
                                               πως βγαίνει από την παιδωμή
                                               να πάει στα επουράνια
                                               ο μάρτυρας ανέγγιχτος
                                               ανέγγιχτος και καθαρός,
                                               έξω απ' τα ψιθυρίσματα
                                               του λαού τ'αξεδιάλυτα
                                               στον τσίρκο τον απέραντο
                                               έξω απ'το μαύρο μορφασμό
                                               τον ιδρωμένο τράχηλο
                                               του δήμιου π' αγανάκτησε
                                               χτυπώντας ανωφέλευτα.

                                               Έγινε λίμνη η μοναξιά
                                               έγινε λίμνη η στέρηση
                                               ανέγγιχτη κι αχάραχτη.

                                                                               16 Μαρτ.'39
                                                                                ΣΕΦΕΡΗΣ


                                           
                                            

Flashbacks

Παρέα με τον Matisse,τον Rottluff,τον Mueller...

Santorini